1397/5/2 سه‌شنبه

نام منطقه: منطقه حفاظت شده شيدا

تاريخچه حفاظت منطقه از ابتدا تاكنون:   منطقه شيدا  يكي از مناطق آزاد با پتانسيل هاي طبيعي و وجود حيات وحش خصوصاً كل و بز و قوچ و ميش بود كه به همين دليل در تاريخ هاي 21/7/1375 و15/7/1380بعنوان شكار ممنوع اعلام  شد كه پس از يك دوره تقريباَ ده ساله  در مورخ12 /11/86 به تصويب رسيد و عملاَ از اين تاريخ به عنوان منطقه حفاظت شده در ليست مناطق چهارگانه كشور ثبت شد .

 وسعت: 23832 هکتار

زیستگاه: کوهستاني

مختصات منطقه:

طول جغرافيايي :  َ 25 و  50ْ تا    َ 45 و  50ْ

عرض جغرافيایي: َ 41 و 32ْ 

جاذبه هاي گردشگری :عکاسی طبیعت و حیات وحش ، ورزشی ( اسکی ،کوهنوردی ، صخره نوردی) ، دیرین شناسی ، مطالعات اکولوژیکی، ، مذهبی

این منطقه در 27 کیلومتری شمال شهرستان شهرکرد و در شهرستان بن واقع شده است. بخش کوچکی از منطقه در حوزه استحفاظی استان اصفهان قرار دارد. سیمای عمومی منطقه کوهستانی با دشت های مرتفع و تپه ماهورهای پراکنده است.اقلیم منطقه سرد و نیمه مرطوب بوده و بارش های صورت گرفته در آن بیشتر در زمستان و اوایل بهار اتفاق می افتد که تحت تاثیر نفوذ جریانات هوایی مدیترانه ای مرطوب از غرب کشور است. این جریانات مرطوب با ورود به عرصه های مرتفع شمال زاگرس و برخورد با ارتفاعات سرد شده و بارش های فراوانی را در این مناطق ایجاد می کنند که موجب پیدایش پوشش گیاهی مطلوبی در آن می شود. بلندترین نقطه منطقه کوه برآفتاب بارده با ارتفاع 3165 متر و پائین ترین نقطه در روستای کلیچه با ارتفاع 2100 متر است. میانگین بارش سالانه در منطقه حدود 462 میلی متر و متوسط دمای سالیانه به حدود 2/9 درجه سانتیگراد می رسد. منابع آبی منطقه شامل تعداد 67 چشمه و 10 رشته قنات و نیز دو سد خاکی است.

پوشش گیاهی :

پوشش گیاهی منطقه شامل حدود 401 گونه از 56 خانواده که حدود 80 درصد از عناصر ایرانی – تورانی می باشند و 45 گونه از آنها انحصاری (آندمیک) ایران است. وجود این تعداد گونه در این وسعت، نشان دهنده تنوع و غنای گونه ای بالا در منطقه می‌باشد. از این تعداد گونه گیاهی در حدود 124 گونه آن دارویی می باشد. 51 گونه از کل گیاهان موجود در منطقه در لیست گیاهان در خطر انقراض قرار دارند که لزوم حفاظت هر چه بیشتر این منطقه را تاکید می‌کند. از انواع گیاهان شناسایی شده می توان به گونه های زیر اشاره کرد: اسپرس کوهی، انواع گون، کلاه میرحسن، آویشن، هزار خار، خار پنبه، آلاله کوهی، زنبق، زالزالک، بادام کوهی، ارژن، بنه، کما، جاشیر، تاج خروس، گل گاوزبان، گل عقربی، علف مار قفقازی، انواع گون، چوبک بوته ای، بومادران، بابونه، دافنه، کاسنی تلخ، قدومه، پیچک صحرایی، جگن و انواع متنوعی از خانواده چمنیان ( Poaceae)

از گونه های گیاهی بومی انحصاری ( اندمیک) منطقه می توان به این گونه ها اشاره کرد:

Scorzonera ispahanica،،Cousinia bachtiarica ،Satureja bachtiarica

گونه های جانوری: در این منطقه 71 گونه جانوری متعلق به 3 رده شناسایی شده که سه گونه حمایت شده و یک گونه در خطر انقراض می باشد و تعداد 5 گونه در طبقات مختلف فهرست IUCN  قرار می گیرند.

پستانداران: بزوحشی، گوسفند وحشی، گرگ، شغال، روباه معمولی، گورکن، سمور سنگی، تشی، خرگوش، هامستر خاکستری، ول برفی، جرد ایرانی، برخی انواع خفاش و ...

پرندگان: عقاب طلایی، عقاب شاهی، سارگپه معمولی، سنقر سفید، دلیجه کوچک، فاخته، کبوتر چاهی، بادخورک کوهی، پرستو، شبگرد معمولی، دارکوب باغی، چکاوک طوقی و کاکلی، چلچله دمگاه حنایی، دم جنبانک زرد، صعوه ابرو سفید، بلبل، سینه سرخ ایرانی، چکچک کوهی، چک، طرقه کوهی، توکای سیاه، چرخ ریسک، کمرکولی کوچک و ...

سال 1399  سال جهش تولید